Historia Sławięcic

Nazwa "Sławięcice" Założenie Sławięcic Założenie miasta książęcego Odebranie praw miejskich Uprzemysłowienie I Wojna Światowa Zobacz też: GALERIA	Założenie Sławięcic trudno powiązać z jakąś konkretną datą. Nieznane są początki grodu, osady lub kościoła. Brak wzmianki o Sławięcicach w bulli papieskiej z 1155 r., w której obok setek miejscowości śląskich papież Hadrian IV wymienił pobliskie Koźle i zatwierdził posiadłość wrocławskiego biskupa Waltera. Można też wątpić, czy niejasna wzmianka "circuitio iuxta Cozli" istotnie dotyczyła Ujazdu Śląskiego, konkurującego niespełna sto lat później z książęcymi Sławięcicami. Brak pisanych przekazów z XIII wieku niedwuznacznie odnoszących się do Sławięcic nie oznacza bynajmniej, że gród czy osada nie istniały w tym okresie. Dość przypadkowe wykopaliska na obszarze wsi lub jej pobliżu ujawniły ślady osadnictwa wczesnohistorycznego , sięgającego - być może - IX stulecia. W każdym razie nie budzi wątpliwości istnienie wczesnohistorycznego grodziska sławięcickiego o znaczeniu obronnym i spełniającego doniosłe funkcje handlowe w czasach pokoju. Mapa grodzisk w Polsce sporządzona pod redakcja W. Antoniewicza i Z. Wartołowskiej uwzględniał również, prócz grodziska sławięcickiego, podobne grodziska w pobliskich Łąkach Kozielskich, Bierawie, Starej Kuźni, Rudzińcu Gliwickim, Starym Koźlu, Chechle i Starej Kuźni, co może świadczyć o znacznym zaludnieniu okolicy w czasach wczesnohistorycznych. Gęste rozmieszczenie grodzisk na szlakach handlowych zabezpieczało karawany kupieckie, które szukały na noc opieki w grodach i ewentualnej pomocy przy przeprawach przez rzeki. Zapewne też grodzisko sławięcickie położone na rzeką Kłodnicą - w pobliżu dogodnego przejścia szlaku handlowego przez rzekę - stało się zalążkiem późniejszego "zamku" wymienianego w średniowiecznych dokumentach książęcych. Autorzy piszący o Sławięcicach stwierdzają istnienie osady i kościoła w XIII wieku. Bruno Rademacher, powołujący się na pracę historyka wrocławskiego biskupa Johanna Heynego, wysunął pogląd, że kościół w Sławięcicach istniał jeszcze wcześniej, bo prawdopodobnie już w XII wieku, a w każdym razie zaliczyć go można do najstarszych kościołów na Śląsku. Takie przypuszczenie ma, zdaje się, duże cechy prawdopodobieństwa. Podczas wyburzania starego kościoła sławięcickiego w połowie XIX stulecia napotkano bowiem na stare fundamenty, których wiek był dla budowniczych prawdziwą zagadką, tym większą, że nie odnaleziono jakichkolwiek dokumentów wskazujących na ich istnienie lub określających ich wiek. Odkopany trzynastowieczny układ fundamentów skłonił proboszcza Amanda Dronię do wysunięcia hipotezy, że budowa starego kościoła mogła przebiegać w trzech etapach. Najgłębiej położoną warstwę stanowiły kamienie polne, których nie spajała żadna zaprawa murarska. Wyższą -cegły, najwyższą - cegły małego formatu. Układ fundamentów zdawał się wskazywać na jakieś pogańskiej świątyni, którą później przekształcono w kościół chrześcijański, a jeszcze później przebudowano w stylu gotyckim. Przypadkowe ślady budownictwa sakralnego nie były jedynym dowodem istnienia wczesnego osadnictwa w Sławięcicach. Innych dowodów dostarczyły znaleziska urn, o których wspomina śląskie czasopismo naukowe z 1867. Wzmianka o "polu znalezisk urn" jest niestety do tego stopnia szczupła, że nie pozwala ani na zidentyfikowanie miejsca znaleziska, ani na ustalenie jego pochodzenia. Z faktu znaleziska urn można wnioskować, że na terenie tym występowało osadnictwo prehistoryczne i okolica była zapewne znacznie zaludniona we wczesnym średniowieczu. Na ślady wczesnego osadnictwa napotkano m. in. w 1934 r. podczas kopania koryta Kanału Gliwickiego na odcinku między Sławięcicami a Blachownią Śląską. Z dość powierzchownych relacji wynika, że wykopano średniowieczny dzban, skorupy i około 50 pali pochodzących z bliżej nie zidentyfikowanych zabudowań. Przypuszcza się również, że na północ od dzisiejszych Sławięcic istniały jeszcze średniowieczne osady.

	AKTUALNOŚCI	SPORT	GALERIA	HISTORIA	LINKI	KONTAKT	INDEX

W. ANGIELSKA						W. NIEMIECKA